Paweł z Tarsu Apostoł

Apostoł Paweł z Tarsu - drugoplanowy bohater powieści Henryka Sienkiewicza „Quo vadis” - nauczał chrześcijan i Winicjusza.

Miał chudą twarz, krzywy nos, czerwone, zmęczone oczy i mocno przerzedzone włosy, kędzierzawe już tylko po bokach. Nosił płaszcz z grubej włosianej tkaniny.

Gdy chrześcijanie zostali oskarżeni o podpalenie Rzymu, a przy jednym wyzwoleńcu znaleziono ich listy o nauce Chrystusa, na Pawła i Piotra został wydany wyrok śmierci. bohater zmarł tego samego dnia co Piotr. Poprowadzono go w inną stronę miasta, drogą Ostyńską ku Salwijskim Wodom. Podobnie jak Piotrowi, także i jemu towarzyszył tłum wiernych chrześcijan – w odróżnieniu od swojego przyjaciela mógł z nimi rozmawiać, gdyż był obywatelem Rzymu i miał większe prawa.


Droga na stracenie była długa, bohater rozmyślał o kościołach, które założył, o wiernych, których nauczał. Po zapadnięciu nocy, gdy z oddziałem pretorianów w końcu dotarli na miejsce, zarzucił sobie na ramię zasłonę podarowaną mu przez znajomą kobietę, a potem zawiązał nią sobie oczy i skonał ukrzyżowany na krzyżu.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 - 
  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka Nerona
2  Quo vadis - cytaty
3  Quo vadis - geneza



Komentarze
artykuł / utwór: Charakterystyka pozostałych bohaterów „Quo vadis”




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: